Eens hadden zij een plek in ons gezin, helaas mocht het niet zo zijn dat zij daar langer deel van uitmaakten. In mijn hart en mijn gedachten zullen zij altijd een plek behouden.
Very much a life maar Haruo maakt geen deel meer uit van ons gezin.
Eind augustus 2025 zocht ik voor Haruo een nieuw adres omdat 3 van mijn poezen het erg lastig hadden. Haruo is heel speels en zocht eigenlijk een speelmaatje in de groep achteraf gezien, maar vond die niet bij mijn meisjes. Dit kwam omdat hij best ruw en dwingend kon zijn en het moment dat zij de benen voor hem namen zag hij dit als spel en achtervolgde ze tot onder de bank. Dit resulteerde in zeer veel stress.
Annika en Florian waar 3 van mijn kittens zitten: Pippi (4)en dan de 2 kits van Haruo, Tarzan en Jane (1) en Findus en Maya (9) boden heel lief aan om Haruo een tijdje in huis te nemen. Hiermee te kijken of we een soort van andere mindset bij hem konden vinden door verandering van omgeving en mijn meiden thuis op adem konden laten komen.
Eind september heb ik hem daar heen gebracht en zoals verwacht keek hij een halve minuut vanuit zijn bench om zich heen en stapte vervolgens als de heer des huizes door de voor hem nieuwe ruimte. We zouden dit zo’n 14 dagen doen en dan weer naar huis, dit werd uiteindelijk tot 4 november aangezien mijn operatie er tussendoor kwam en het heen hen weer reizen van telkens 2.5 uur en de bijkomende stress van het reizen geen goed zou doen. Maar die weken had hij het fantastisch daar.
De 1e 2 weken thuis ging best heel fantastisch en er liep echt een andere kater rond, nog altijd vast aan mij gekleefd want ja wij waren echt een soort van 2 eenheid. Al bleek Haruo mij te claimen en de rest op Danju en Magic na namen niet meer de moeite om bij mij te komen. Die vastgewortelde angst die ze voorheen voor hem hadden die was niet weg en het vrije gedrag dat ze in de weken dat hij bij Florian en Annika was was op slag weer verdwenen.
Aanvang december merkte ik dat Yula haar muis niet meer wilde eten, dat is heel bijzonder want daar doet ze normaal hemel en aarde voor bewegen. Een teken om haar nauwgezet in de gaten te houden. Ik had op 2 december al contact met Florian dat het tijd werd dat hij weer naar hun zou gaan omdat ik hier de spanning al had zien oplaaien. Maar Yula werd zieker en zieker en woensdagavond 3 december 2025 laat in de avond hebben we elkaar halverwege getroffen en hebben zij Haruo mee naar huis genomen. Heb mijn ogen uit mijn hoofd gejankt maar ik wist dat het moest anders zou het met mijn meisjes niet goed komen.
Donderdagochtend 4 december om 8.03 de dierenarts gebeld want Yula had niet gegeten, had haar apart gezet met Danju, niet naar de bak geweest en ik voelde dit is foute boel.
Bij de dierenarts aangekomen bloed afgenomen en ze is aan het infuus gelegd, uur later werd ik gebeld ze had acuut nierfalen en een blaasontsteking. Door de stress durfde ze niet naar buiten en daar staat haar favoriete bak om haar behoeften op te doen. Na 3 dagen kliniek aan de antibiotica, sondevoeding en vele bloedafnames later mocht ze zaterdagmiddag naar huis. Haar waardes waren gedaald van 1099 naar 217. Pffff heftige dagen. Mijn beslissing wat Haruo betreft was de juiste hoe zeer het mij ook deed. Maar het deed ook ontzettend pijn mijn 3 meiden ten onder te zien gaan dus er moest een zware knoop doorgehakt worden. Dit schrijven heeft ook op zich laten wachten want zodra ik de naam Haruo uitsprak brak ik, zodra ik foto’s of video’s kreeg brak ik ondanks dat ik zag dat hij daar zoveel happier was dan hier. Inmiddels gaat het mij en de rest van de groep veel beter, al kan het mij het gemis soms ineens overvallen.
Haruo heeft daar vooral Tarzan maar ook Jane, die natuurlijk op de tijd van zijn komst de 1e keer nog net geen jaar waren en die graag wilden spelen. Hij heeft in Tarzan vooral zijn gelijke gevonden en die 2 kunnen het dan ook fantastisch met elkaar vinden. Maar ook Annika en Florian die zien heel goed wat Haruo nodig heeft, ze spelen veel met hem, nemen hem mee uit wandelen en ze genieten volop van hem. Wel hebben ze door zijn uitdagende karakter wat aanpassingen moeten doen aan hun huis, andere deurklinken is er o.a 1 van. Maar ze beleven lol samen. Haruo heeft zijn forever home gevonden.
Ondanks dit alles heb ik ook regelmatig contact gehad met de fokker van Haruo en hun van de situatie op de hoogte gehouden. Zij worden nu ook op de hoogte gehouden door Florian en Annika en hoe goed Haruo het nu heeft. Ik ben zowel hun als de fokker dankbaar voor het begrip en dat zij de noodzaak zagen om Haruo te moeten herplaatsen.
Mijn pijn en verdriet ebt langzaam weg, vooral ook omdat ik zie hoe hij het doet maar nog meer hoe hier de groep weer opbloeit.
De ogen van Yula staan weer fantastisch mooi open zonder angst, Annika en Yentl bewegen en spelen weer normaal door huis en tuin. En Silva, die is nu de zwaan kleef aan. Waar ik ga is hij en de plek die Haruo voorheen naast mijn kussen in beslag nam is nu van Silva elke nacht.
Ik ben weer een gelukkig mens nu alles past zoals het past.
Ik krijg zeer regelmatig een update over hoe het met Haruo en zijn nieuwe familie gaat. Ik ben zo blij hoe hij zich daar goed aanpast en zich zo goed vermaakt.
Wild Cat's Baishui Tai
geb: 15 okt 2019 - overleden: 19 jan 2020
Net als voor Huang mocht het voor Bashui ook niet zo zijn, na zijn 1e enting kreeg hij hoge koorts en wilde niet eten, we hebben van alles geprobeerd qua medicatie om hem op de been te helpen en dat ging met pieken en dalen. Helaas werd al snel duidelijk dat Baishui niet beter zou worden. Ik, maar ook Baishui hebben zo gevochten maar ook hij ontglipte mij. 2 kittens laten gaan in 4 weken tijd was voor mij een vreselijke dreun. Baishui was zo lief en stoer katertje want hij vocht zelf ook als een leeuw maar helaas werd hij zwakker en zwakker en moest de dierenarts hem uit zijn lijden verlossen. Baishui en Huang zijn beide gecremeerd en de nestbroertjes zijn thuis samengevoegd.
Wild Cat's Huang He
geb: 15 okt 2019 - overleden: 4 dec 2019
Huang kreeg last van zijn darmen en raakte telkens verstopt. Uiteindelijk na regelmatig de dierenarts te hebben geconsulteerd ben ik met hem naar het DZ in Oldenzaal gegaan waar er onder narcose zijn darmen geleegd zijn. In eerste instantie leek het goed te gaan maar de volgende ochtend was het weer hetzelfde en weer terug met hem. Huang zijn rectum liep in de vorm van een zwanenhals en hij kon op die manier niet normaal van zijn ontlasting af komen. De keus was een zware operatie met de mogelijk incontinentie problemen of hem los te laten. Ondanks zijn grote vechtlust en warme krachtige karakter moest ik die rot beslissing maken. Dit was 1 van de ergste beslissingen in mijn leven en kost me ook moeite dit een plekje te geven.
Zo blij ben ik al die jaren met jou geweest, zo blij dat Jean en
Rens je destijds aan mijn zorg hadden toevertrouwd.
binnen in de moeilijke periodes.
zal voor jou altijd blijven bestaan, jij zit daar met al die lieve
andere huisgenoten die jou voorgingen.
Wild Cat's Grace Jones
geb: 27 nov 2012 - overleden 1 mei 2015
Met kleine Grace hebben we lichte opstartproblemen gehad want Dima haar melkproductie liep terug mede omdat er te weinig goed werd gezogen en het inmiddels nog maar 1 kitten was die die productie op gang moest houden. Je voelt je hopeloos want na 1 kitten verliezen wilden we Grace toch graag behouden. Na wat contact gehad te hebben met stichting Moederloze kittens kregen wij een tip en dat heeft destijds goed geholpen.
Na 13 weken vonden we een plekje voor Grace maar ze was goed een half jaar dat ze terug kwam naar huis en daar is ze gebleven. Grace was een kopie van haar moeder Dima, zet foto's naast elkaar en je moet goed kijken. Grace heeft nog een tijd kunnen genieten van een leven bij ons. Helaas overleed Grace veel te jong op 1 mei 2016. Ze zal voor altijd worden gemist.
Prullie, wat haar volledige naam is geen idee.
geb: 24 dec 1999 - overleden: 6 juni 2015
Prulleke namen we over van een fokster die haar uit Amerika had over laten komen als poesje voor de fok. Wij waren destijds op zoek naar een zwarte of chocolat Sphynx maar bij het bezoek aan deze fokster stal zij ons hart. Omdat ze helaas een nestje kittens vroegtijdig allemaal overleden had uitgeworpen en omdat ze enorm in die groep sphynxen werd gepest mochten wij haar overnemen. Prullie was ruim 2 toen ze bij ons kwam wonen. Wat een ongelooflijk lief en zachtaardig dier en zo verwend als de pest. Ze werd de vriendin van onze Malou en iedereen die bij ons thuis kwam begroete ze en dan kroop ze vervolgens onder je trui of vest. Het maakte Prullie niet uit wie je was of waar je vandaan kwam, als je ging zitten dan was je aan de beurt. Haar getrippel over de vloer dat vond ik super schattig. Wij hebben haar nog een mooi en lang leven in tevredenheid mogen geven. Ze was een one of a kind meisje.
Ginchest Ciara Dima
geb: 18 april 2010 - overleden 9 okt 2014
Over Dima zou ik een heel boek kunnen schrijven, wat een ongelooflijke knuffel/vrijdoos was ze. Iedereen in het gezin was totaly in love met haar. Je kon er gewoon niet onderuit, waar jij was was Dima. Elke ochtend op het aanrecht wachtte ze je op voor kusjes en likjes met dat lapje schuurpapier in haar mond. Weglopen bij een bevalling, mooi niet ze begon zelfs op je schoot te persen en dan kon je haar naar de werpkist dragen. Ze heeft voor fantastisch nageslacht gezorgd en ik ben er lange tijd van slag van geweest dat zij ons vroegtijdig moest verlaten. Dima stierf aan darm tumoren die ook naar haar hersenen waren uitgezaaid. Loved her.
Mowgli onze Havanezer
geb: 21 dec 1999 - overleden 3 juli 2014
Mowgli is 14 jaar deelgenoot geweest van ons gezin.
Wij kochten hem voor onze zoon Joery en die beide waren ook echt dol op elkaar. Mowgli was een grote hond in een kleine verpakking, vooral na zijn oogoperaties was hij de beschermheer van zijn grote vriendin Sancha, hoe groot of klein de hond ook was hij liet blijken dat er niet met hem te sollen viel. Begin juli 2014 kreeg hij in 2 dagen tijd 3 tia´s en toen moesten wij de keus maken hem te laten gaan. Een wereld hond om te hebben als gezinshond en hij en Sancha waren echt maatjes van elkaar. Mowgli was een onwijs lieve hond en nooit een onvertogen woord daarnaast hield hij van schoot hangen. Mis hem ontzettend.
Wild Cat's Cuba Gooding
geb: 27 nov 2012 - overleden 4 dec 2012.
Na vele dagen en nachten bijvoeren van Cuba mocht het niet baten, het knappe ventje had geen zuigreflex en verloor zijn krachten. Aan ons vechten kan het niet gelegen hebben maar het mocht
niet zo zijn. Destijds heb ik een heel gesprek gehad met de stichting moederloze kittens en zij hebben mij een hoop tips aan de hand gedaan maar met Cuba was er mogelijk na zijn zware bevalling
(stuit) toch iets anders aan de hand. Heel verschrikkelijk om hem te laten gaan, want nu bleef zijn zus alleen achter bij moeder Dima.
Felix
Geb: ergens begin 2013 - overleden: 1 juni 2014
Deze kleine rakker, was echt de vrolijke noot in huis. Zo brutaal als je maar bedenken kan en de meest aanhankelijke en kroelkater onder de huiskatten die maar wenselijk is. Felix was een zeer ondeugend en ondernemend katertje die bij ons kwam met plusminus 13 weken. Helaas mocht hij niet zo oud worden. Op een ochtend kwamen we beneden en lag hij er meer dood dan levend bij en we weten nog steeds niet wat er met hem is geweest. Bij de dierenarts op nog geen jaar leeftijd is hij rustig ingeslapen. We missen deze vrolijke flierefluiter.
Wild Cat's Marble Dima
geb: 15 okt 2011 - overleden eind 2012
Marble was een blijvertje maar al gauw hadden we door dat Marble niet echt tot haar recht kwam in onze groep en ze gepest werd en we gingen op zoek naar een passend plekje voor haar. Ze is rond 7 mnd naar zeer goede vrienden van mijn ouders gegaan. We gingen na een maand of 2 kijken of Marble het naar haar zin had. Ze was volledig opgebloeid wat heel fijn was om te zien. Helaas werd ze na een aantal maand ernstig ziek en ze hebben haar moeten laten gaan. De diagnose van hun dierenarts was FIP. Dat heeft heel veel verdriet gedaan, bij zowel ons als haar nieuwe personeel.
Wild Cat's Senna Tekir
geb: 15 okt 2011 - overleden: 12 jan 2012
Voor
Senna hebben we samen met de dierenarts en daarnaast homeopathie in te hebben gezet de strijd verloren tegen het giftige kwikzilver wat via 1 van de blikjes voer bij hem binnen moet zijn gekomen.
1.5 week hebben we gevochten, magere yoghurt en allerlei andere dingen om te ontgiften mochten niet baten. Senna was het meest zachtaardige en stoere knulletje uit dit nest en zijn toekomstige
vrouwtje was er meer dan eens per week om met hem te knuffelen. We hebben dan ook samen met haar en ons hele gezin afscheid van hem genomen want de strijd tegen dit vreselijke kwikzilver heeft
hij verloren. Zijn aanwezigheid zal ontzettend gemist worden.
Anampi's Enzo Tekir geb: 28 mrt 2010 ???
Door een klein ongelukje met groot gevolg zijn wij onze Tekir kwijt geraakt. Maanden hebben we naar hem gezocht, online, lokale krant, weekblaadjes, dierenartsen maar helaas hebben ondanks vele tips onze Tekir niet terug mogen vinden. Hij was net vader geworden van een nest van 6 waar hij helaas weinig van mee heeft gekregen. Gelukkig hebben we wel nazaat van hem kunnen behouden zodat zijn onwijs lieve karakter en mooie verschijning behouden blijven. We hopen ooit nog een teken te krijgen dat hij nog in leven is, waar dan ook want die onzekerheid blijft ons achtervolgen.
Wild Cat's Little Dima
geb: 17-10-2011 - overleden: 30-10-2011.
Little een mooi black silver tabby poesje werd zeer licht geboren ten opzichte van haar nestgenoten. Drinken ging zeer moeizaam want de grote dames en heren gooiden haar telkens aan de kant bij de tiet en ondanks bijvoeren en uiteindelijk zelfs sondevoeding mocht het niet zo zijn. Moeder Dima legde haar telkens aan de kant, wat voor ons een teken was dat er iets loos was. Sorry mooie Little we hadden je zo graag groot zien worden.
Mount Queenie's Claire, wij noemden haar Malou was een Maine Coon in de kleur zwart gemarmerd.
geb: 21-12-2002 - overleden: 14-12-2009 Helaas foto door een computercrash niet meer te vinden.
Van Malou hebben wij veel te kort mogen genieten, een zeer lieve, rustige poes en de grote harige vriendin van onze Prullie. 10 dec 2009 merkten we dat Malou wat kortademig werd, naar de dierenarts en daar bleek dat haar longen vol vocht zaten en dat er zelfs 1 longkwab over de lengte om zijn as was gedraaid door het vele vocht. Ze hebben bij Malou heel veel vocht achter haar longen weg gehaald maar goed met de prognose dat dit niet lang zou helpen. Uit verder onderzoek werd geconstateerd dat ze lymfeklierkanker had en we rekening moesten houden met een niet zo prettige afloop. Op 14 dec kwam de dierenarts aan huis om haar te begeleiden bij het sterven. Malou vocht enorm tegen het slaapmiddel of ze wilde zeggen dat ze nog niet wilde gaan. Ze is in mijn armen gestorven en was onze laatste Maine Coon. Ze mocht nog net geen 7 jaar worden.